„Z życiem nie należało się cackać,
świat nie lubi słabeuszy i filozofów, ale ludzi czynu”.
Otchłań nienawiści stanowi drugą część sześciotomowej sagi Zemsta i
przebaczenie. Już podczas lektury pierwszego tomu <Narodziny gniewu> moimi uczuciami targały
różnorodne doznania, tymczasem w kontynuacji autorka nie odpuszcza, serwując swoim
czytelnikom kolejną burzę emocji. Joanna Jax powtórnie ukazuje dzieje czwórki bohaterów, rzucając ich w
epicentrum wojennej zawieruchy, gdzie każdy dzień przynosi nowe wyzwania —
zaskakuje, wpychając ich w bezmiar nazistowskiego piekła. Narastający strach i
bezsilność potęgują w nich wzburzenie i coraz silniejsze uczucie zagrożenia
życia — chcąc przetrwać — muszą stanąć oko w oko z radykalnym okupantem, przewartościować
własne zasady i stać się równie bezwzględnym i podstępnym graczem.
Ponownie obserwujemy wydarzenia wpływające na losy kluczowych postaci: Juliana Chełmickiego, Emila
Lewina, Hanki Lewinówny oraz Alicji Rosińskiej. Jednak żaden ze
znanych nam bohaterów nie jest już tym samym człowiekiem. Czasy zagłady
odbijają piętno w sercu każdego z nich, często zmuszając do przyjęcia postaw niezgodnych z
wyznawanymi wartościami. Polska nie jest już miejscem, gdzie mogą czuć się
bezpiecznie, z każdej strony atakuje ich bezlitosny najeźdźca, roztaczając
wokół nich perfidną zasadzkę. W obronie własnej suwerenności podejmują próbę przechytrzenia wroga, łamiąc własne przekonania, stają się przebiegłymi strategami. Czy bezlitosne czasy holokaustu zrujnują pielęgnowaną latami miłość i przyjaźń?
„Miłość jest prosta — jeśli kogoś kochasz, zrobisz wszystko, żeby uchronić tę osobę przed całym złem świata”.
Pisarka kolejny raz wybornie łączy fikcję literacką z historyczną przeszłością,
ukazując skomplikowane losy bohaterów, okupowaną Warszawę — w której każdy
wydaje się potencjalnym wrogiem, nazistowskie metody działania — przed którymi
trudno się uchronić, życie ludzi na prowincji — gdzie wróg atakuje bez
ostrzeżenia, żydowskie getto — w którym w bezduszny sposób giną ludzie bez
względu na wiek, czy status społeczny, radziecki temperament — który podstępnie
próbuje przejąć kontrolę nad osłabionymi terenami, wreszcie ludzki heroizm, ale
i jego ułomność — gdzie miłość i przyjaźń w obliczu wojennej rzeczywistości
stanowią swoistą iskrę, dającą siłę, aby podnieść się i walczyć o przetrwanie.
„Teatr jednego aktora — odgrywanie roli silnej osoby, gdy chciało się wyć z tęsknoty, bohaterki, gdy serce ze strachu waliło jak oszalałe, męczennicy, gdy korzystało się z uroków życia z okupantem, patriotki gotowej oddać życie za ojczyznę, gdy tak bardzo i za wszelką cenę chciało się żyć”.
Autorka oddając w ręce czytelników pierwszy tom, wysoko postawiła sobie
poprzeczkę. Stąd pojawiła się we mnie nutka obawy, czy druga część okaże się równie
emocjonująca i intrygująca, jak wstęp do wspomnianej sagi? Muszę pochylić głowę
i przyznać, że Joanna Jax nie tylko podołała trudnemu zadaniu, według
mnie stworzyła powieść, która budzi jeszcze intensywniejsze emocje. Wykreowała
szalenie realną rzeczywistość, a także bohaterów, którzy nie są zlepkiem tych
samych cech, nieustannie ewoluują, są różnorodni, chwilami nieprzewidywalni, niejednoznaczni, a przy
tym niesłychanie prawdziwi. Wywołują rozmaite uczucia, często zaskakują, jednak nie sposób się
do nich nie przywiązać. Otchłań nienawiści zabrała mnie w kolejną epicką podróż
po meandrach ludzkiego losu, ukazała bezduszne oblicze wojennego terroru, a nieoczekiwane zwroty akcji niejednokrotnie wywołały obawę, smutek, wzruszenie, a także zdumienie. W trakcie
lektury towarzyszyło mi nieustanne napięcie i trwoga o losy bohaterów —
nie mogę się doczekać kolejnych tomów, jestem ogromnie ciekawa, jak
potoczą ich dalsze dzieje.
Rekomendując:
Joanna Jax bezwzględnie komplikuje losy bohaterów, wikłając ich w
wojenną zawieruchę. To znakomita kontynuacja sagi, w której fikcja literacka
misternie łączy się z historią, gdzie wojna, miłość i przyjaźń wysuwają się na
pierwszy plan, nie dając wytchnienia bohaterom. Nasycona dramatyzmem i brawurą,
uporczywie wzrusza i niepokoi, konsekwentnie wystawiając emocje czytelnika na
wielką próbę. Tym razem wszyscy bohaterowie noszą osobliwe maski, pod którymi
ukrywają nie tylko własną tożsamość, ale przede wszystkim stan umysłu,
wzmagającą się nienawiść i strach, które w czasach zagłady chwilami przyjmują
bezduszną postać. Fascynująca opowieść, w której nieklarowna rzeczywistość
zaczyna przeistaczać się w hitlerowski koszmar! Polecam!
„Jeśli kogoś kochasz, nie wahasz się ani przez moment, czy ratować mu życie”.________________________________________________________________________
Kategoria: powieść historyczna / obyczajowa
Wydawnictwo: Videograf SA.
Cykl: Zemsta i przebaczenie / tom II
Rok wydania: 2017
ISBN 978-83-7835-538-0
ISBN 978-83-7835-538-0
Liczba stron: 376
Moja ocena: 9/10
Za udostępnienie egzemplarza do recenzji
Za udostępnienie egzemplarza do recenzji
serdecznie dziękuję:
