 |
Kategoria: literatura współczesna / obyczajowa
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Seria: Kobiety to czytają
Tłumaczenie: Agnieszka Barbara Ciepłowska
ISBN 978-83-8069-020-2
Liczba stron: 400
Moja ocena: 7,5/10
|
|
|
„Cały świat rozsypał się w drobiazgi”.
Pamięć bywa ulotna niczym ptak czy czas, który przemija bezpowrotnie — to
zupełnie naturalne i nieuniknione. Niemniej jednak spróbujcie sobie wyobrazić
sytuację, w której zaczynacie zapominać podstawowe słowa, czytanie książek
stanowi dla Was olbrzymi problem, nie pamiętacie twarzy ukochanych osób
oraz swojego wieku, nie jesteście w stanie sprostać opiece nad własnymi
dziećmi, podstawowe czynności wydają się być niezwykle trudnym w realizacji wyzwaniem, a w Waszych
głowach jest wyłącznie chaos i dezorientacja? Dla mnie to brzmi wyjątkowo
przerażająco i przytłaczająco. A jednak dookoła nas jest wielu ludzi, którzy
zapadają na chorobę Alzheimera, tym samym każdego dnia doświadczają wielu
przykrych i trudnych do zaakceptowania zdarzeń. To schorzenie zaburza pamięć,
orientację, język, rozumienie, zdolność uczenia się oraz oceny sytuacji, na
domiar tego osoby dotknięte tą chorobą z każdym dniem odczuwają coraz większe otępienie i zagubienie. Wszystko, co dotychczas było znajome, bliskie, dające poczucie stabilizacji i bezpieczeństwa nagle staje się nieznane, toteż wzbudza coraz większy lęk, powodując uczucie odosobnienia i swoistego zamętu. Alzheimer jest chorobą
neurodegeneracyjną, wyjątkowo okrutną, podstępną i przykrą w skutkach, na
domiar tego diagnoza stanowi, nieunikniony i niezaprzeczalny wyrok śmierci
bowiem jest schorzeniem postępującym i absolutnie nieuleczalnym.
„[…] kawałki mojego mózgu zaczęły znikać”. Str. 273